บทที่ 70 ค่าของเงิน

กินข้าวด้วยพร้อมกับใช้มือชี้ไปทางองุ่นลูกรักของผมพูดง่ายๆก็รถฮาร์เลย์นั้นแหละ ผมจอดไว้ใกล้ๆ ประมาณว่าต้องอยู่ในสายตาก็บอกทุกคนแล้วมันคือลูกรักของผม ผมไม่ให้มันเป็นอะไรแม้แต่ปลายก้อยแน่ๆ

“เปล่าหรอกครับ”

“อ้าวเห้ย แต่กูเห็นมึงขับมาเกือบล้านเลยคันนั้น”

“ขับได้แต่ไม่ใช่เจ้าของ” ผมยิ้มนิดๆ กับการใส...