บทที่ 114 รักแท้

“ได้สิครับ..” วายุวรรษยิ้มให้ลูกสาวแล้วอุ้มร่างอวบขึ้น “บีคุยกับเพื่อนเถอะพี่พาลูกไปนอนเองครับ” เสียงห้าวพูดกับเจ้าสาวที่ตอนนี้เหลือแค่เพื่อนเจ้าสาว

“ค่ะ..” บาลิกายิ้มหวานให้เจ้าบ่าวที่ดูแลเธอกับลูกดีมากเสียจนเธอแทบไม่ต้องทำอะไรเลย

“นี่ยัยมี้ขาหุบยิ้มบ้างก็ได้ย่ะ เพื่อนรู้แหละว่าหล่อนมีความสุขมากจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ