บทที่ 92 92

ภายในตำหนักบรรทมที่อบอวลไปด้วยความสุข เสิ่นชิงหรานกอดบุตรน้อยไว้แนบอก มองดูจวินอู๋เสียที่กำลังหยอกล้อกับทารกน้อยด้วยความอดทนและเอาใจใส่ ในห้วงความคิดของนาง นางนึกย้อนกลับไปถึงจุดเริ่มต้นที่นางตื่นขึ้นมาในร่างของดรุณีน้อยผู้ถูกทอดทิ้งในป่าหมอกเหมันต์ ชีวิตของนางในยามนั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความเค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ