บทที่ 19 เพื่อนลูก

หลังจากวันนั้นพอเข้าใจว่าวิญญาณของปู่อำพลยังไม่ไปไหน วิสุดาก็กลับมาเดินสายทำบุญบ่อย ๆ เหมือนก่อนหน้านี้ และในขณะที่สองแม่ลูกกำลังทำบุญปล่อยนกอยู่ที่วัดแห่งหนึ่ง

ตุบ! เป็นเสียงหกล้มของแม่ลูกสาวจอมซน

“ลูกหมี! เป็นอะไรมั้ยลูก”

มารดาย่อตัวลงไปประคองให้แกขึ้นมายืน

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ เห็นมั้ยไม่มีแผลเลย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ