บทที่ 24 อำพล

หลายวันต่อมา

ในค่ำคืนแสนมืดมิดชายหนุ่มที่อยู่ในสภาวะวิญญาณมา 5 ปีเต็ม กำลังทอดสายตาเหม่อมองไปบนท้องฟ้าคืนหนาวที่มีดวงดาวสวยงามเรียงรายเต็มไปหมด ตอนนี้สองแม่ลูกนอนหลับสบายใจเฉิบกันไปแล้ว เขาจึงมีเวลาได้ละสายตาจากทั้งสองคนมาชื่นชมบรรยากาศยามค่ำคืนของที่นี่

ที่ไม่ว่าจะมองกี่ครั้งก็ไม่รู้สึกเบื่อ ในตอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ