บทที่ 37 นางบำเรอ

เป็นคืนแรกในรอบหลายๆ ปี ที่รามสูรนอนไม่หลับ เขาพยายามเอาคำว่ารู้สึกผิดและสงสาร มาบดบังความรู้สึกที่แท้จริง แต่เขาไม่เชื่ออย่างนั้นพลางคิดว่ารักแท้ของตนเองมีแค่ครั้งเดียวในชีวิตเท่านั้น เขาต้องไม่รักใครอีกนอกจากกชกร คิดอย่างนั้นทั้งที่ภายในใจนั้นเจ็บเพราะผู้หญิงที่ชื่อพรพิมล

วันต่อมา แผลที่ใบหน้าของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ