บทที่ 5 โง่จริงหรือแล้งโง่NC

ตอนที่ 5

โง่จริงหรือแกล้งโง่NC

คอปเตอร์เอนตัวกลับไปนั่งเอกบนเบาะฝั่งคนขับ ดวงตาคมยังจ้องร่างบอบบางที่นอนซบเบาะฝั่งผู้โดยสารเหมือนของเล่นชั้นดี เขาเลียมุมปากพร้อมหัวเราะต่ำในลำคอ

“รู้มั้ย…ทำกูติดใจขนาดไหน”

เพียงฝันยังหายใจแรง หน้าแดงจัดเหมือนเพลิงเผา ดวงตาพร่ามัวมองเขาอย่างไม่รู้จะทำยังไงกับความร้อนที่ยังไม่จาง 

มือเล็กเผลอแตะเรียวขาตัวเองเหมือนต้องการบรรเทา เขามองภาพนั้นแล้วเหมือนเชื้อไฟโดนราดน้ำมัน

“ถอดเสื้อผ้าออกให้หมด”

น้ำเสียงกดต่ำแทบกลายเป็นคำสั่ง คมจนเพียงฝันสะดุ้ง เธอส่ายหน้าแผ่ว

“ฉัน…ไม่ไหวแล้ว…”

คอปเตอร์ยกยิ้มมุมปาก หยิบกระดาษทิชชู่จากคอนโซลข้าง ๆ แล้วโยนทิ้งไปเหมือนไม่จำเป็น มือหนารูดกางเกงตัวเองลงจนความใหญ่โตที่เปียกชุ่มยังคงขึงแน่นพุ่งตรงต่อหน้าเธอ

“ไม่ต้องทำอะไร…แค่นั่งเฉย ๆ แล้วมองกู”

เพียงฝันเบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดอกเมื่อเขาโน้มตัวจับคางเธอแหงนขึ้น สายตาคมกริบจ้องลึกจนขนลุกซู่

“เมื่อกี้ยังอ้อนวอนกูอยู่เลย มึงทำให้กูแตกเร็วขนาดนี้ไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยเหรอ หื้ม”

เขาเอ่ยเสียงพร่า ปลายนิ้วสากลูบจากปลายคางลงมาตามลำคอเบา ๆ

มือใหญ่ของคอปเตอร์เลื่อนลงกำแท่งแข็งของตัวเอง รูดช้า ๆ ขณะจ้องหน้าหญิงสาวไม่กะพริบ เสียงหอบของเขาหนักขึ้นทุกจังหวะที่มือขยับ

“ถ้าไม่ติดว่ากลัวของมึงฉีก…กูคงเอามึงอีกรอบแล้ว…อ๊า”

เสียงต่ำแหบพร่าขณะที่ความเสียวแล่นขึ้นจนขนลุกทั้งตัว

เพียงฝันเม้มปากแน่น พยายามเบือนหน้าหนีแต่โดนมือหนากดตรึงให้อยู่

“อย่าหลบ…เงยหน้ามองกู!” 

น้ำเสียงกดดันจนเธอต้องยอมสบตา ดวงตากลมพร่าเอ่อคลอด้วยน้ำตาผสมความร้อนแรงที่ยังแผดเผา

จังหวะรูดเร็วขึ้น เสียงลมหายใจหอบแรงปนคำสบถแผ่ว

“แม่ง…เสียวฉิบหาย…อึก…”

คอปเตอร์กัดฟันแน่น แผ่นอกขยับถี่ ความตึงที่กักมานานระเบิดในพริบตา

“โคตรได้อารมณ์…อ้าปากหน่อย เบบี๋”

เขาคำรามต่ำ มือใหญ่เลื่อนมากดท้ายทอยเธอให้เงยขึ้น ก่อนปล่อยน้ำกามขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมาด้วยแรงกระตุกสุดท้าย เสียงครางต่ำหลุดจากริมฝีปากเขาอย่างห้ามไม่อยู่

พรั่ก! พรั่ก!

ของเหลวขาวข้นพุ่งกระทบเต็มใบหน้าสวย ลากยาวจนไหลซึมตามแก้มและคาง หยดลงซอกอกที่ยังแดงระเรื่อจากรอยดูดร้อนแรงเมื่อครู่

“อื้อ…”

เพียงฝันหลับตาแน่น สะท้านทั้งตัวกับสัมผัสร้อนจัดที่เปื้อนทั่วผิว ใบหน้าสวยแดงช้ำเหมือนเพิ่งถูกตีตรา ขณะที่คอปเตอร์เอนตัวพิงเบาะ แผ่นอกกระเพื่อมแรง สายตาคมยังจ้องผลงานตรงหน้าอย่างกระหายไม่จาง

“อ๊า…เสียวโครต…”

เขากระซิบแผ่ว ปลายนิ้วหนาเช็ดคราบจากแก้มเธอ ก่อนยกมาดูดช้า ๆ ราวกับซ้ำเติมความร้อนที่ยังไม่ดับ

แสงแดดยามสายลอดผ่านม่านผืนหนา กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ลอยคลอในอากาศ เพียงฝันขยับตัวเล็กน้อย ก่อนสติจะกระแทกเข้ามาเหมือนคลื่นซัด

นี่มัน…ไม่ใช่ห้องเราแล้วมันที่ไหนเนี่ย?!

หญิงสาวเบิกตากว้างทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงความนุ่มของที่นอนที่ต่างจากฟูกเก่า ๆ ในหอพัก และความอุ่นของบางสิ่งข้างตัว

เพียงฝันหันหน้าอย่างช้า ๆ เหมือนกลัวความจริง และภาพที่เห็นทำให้ลมหายใจสะดุด

ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ในสภาพเปลือยท่อนบน นอนตะแคงหันมาทางเธอ แขนแกร่งพาดหมอน ใบหน้าคมจัดมีไรเคราบาง ๆ บนกราม เส้นผมยุ่งเล็กน้อย แต่กลับหล่อเกินห้ามใจ

นี่…เมื่อคืนฉันทำอะไรลงไป?!

ความทรงจำพร่าเลือนแวบขึ้นมาในหัว ทุกอย่างกลายเป็นภาพตัดขาดที่ทำให้ใบหน้าเธอแดงร้อน

เพียงฝันกัดริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นเสียงหายใจ มือคว้าผ้าห่มมาปกคลุมเรือนร่างที่เปลือยเปล่าใต้เนื้อผ้าหรู ก่อนค่อย ๆ ขยับตัวลงจากเตียง

เสื้อเดรสเมื่อคืนกองอยู่บนพื้นพร้อมร่องรอยความเร่าร้อนที่ไม่ต้องเดาให้ยาก

เธอรีบคว้ามาสวมอย่างลนลาน มือสั่นจนสายเดี่ยวพันกันไปหมด แต่เธอไม่มีเวลาจัดให้เรียบร้อย แค่เอาตัวรอดออกจากที่นี่เท่านั้น

หัวใจเต้นแรงจนแทบจะระเบิดตอนก้าวไปหยิบกระเป๋าที่ตกข้างโซฟา ขณะเหลือบตาไปที่เตียงอีกครั้ง เขายังหลับสนิท กล้ามแขนแน่นตึงขยับเล็กน้อยตามจังหวะหายใจ ใบหน้าคมสงบ แต่แฝงอันตรายแบบที่ทำให้เธออยากหนีไปให้ไกลที่สุด

เพียงฝันสูดหายใจลึก พยายามบอกตัวเอง เขาไม่รู้จักฉัน ฉันก็ไม่รู้จักเขา ทุกอย่างเมื่อคืน ต้องลืมมันไปให้หมด

“ขออย่าให้เจอกันอีกเลย…”

สามวันต่อมา

เสียงเครื่องยนต์สปอร์ตแลมโบร์กินีสีดำเงาวับคำรามต่ำ ก่อนจะเลี้ยวเข้าลานจอดด้านหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ ท่ามกลางสายตานับสิบที่หันขวับราวกับถูกแรงดึงดูดอัตโนมัติ

คอปเตอร์ ก้าวลงจากรถพร้อมกลิ่นน้ำหอมแบรนด์แพงที่ลอยคลอมากับลม แว่นกันแดดกรอบดำปิดดวงตาคม แต่แค่เสี้ยวหน้าเรียบคมกับลุคเสื้อช็อปกางเกงยีนส์เนื้อดี ก็ดูหรูหราเกินนิยามของนักศึกษาทั่วไป

ร่างสูง 180 เซนติเมตร ไหล่กว้าง กล้ามเนื้อแน่นที่แม้เสื้อจะปิดไว้แต่ก็ปกปิดเส้นสายความแข็งแรงไม่มิด รองเท้าผ้าใบคู่ละหลายหมื่นเหยียบพื้นอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก

ทันทีที่เขาถอดแว่น ดวงตาคมกริบสีเข้มก็ปรากฏสายตาที่เย็นเฉียบและทรงอำนาจจนใครกล้าสบต้องเบือนหนี แต่สำหรับผู้หญิงมันคือแรงดึงดูดมหาศาล

“โอ้โห พี่คอปเตอร์หล่อสมคำล่ำลือจริง ๆ”

เสียงซุบซิบของรุ่นน้องแทรกขึ้นทันที

“แม่งหล่อฉิบ…รถก็โคตรแพง ฉันอยากเกิดเป็นแฟนพี่เขาสักวัน”

“อย่าหวังเลย แค่เงาก็ไม่มีสิทธิ์แล้วมั้ง ยัยๆ รุ่นพี่วิศวะปีสามตัวท็อปนะเว้ย บ้านรวยเบอร์นั้น เจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้างใหญ่สุดในภาคใต้ยังไม่ได้กิน”

เสียงซุบซิบยังดังตามหลังขณะที่คอปเตอร์ก้าวขึ้นบันไดคณะอย่างนิ่งขรึม ใบหน้าเรียบแต่กลับทำให้หัวใจสาว ๆ กระตุกแรงกว่าเสียงเบรกของรถหรูเมื่อครู่

ไทเกอร์กับพอช เพื่อนซี้ของเขาเดินมาสมทบพร้อมเสียงโหวกเหวก