บทที่ 33 33 ขัดแย้ง (02)

33 ขัดแย้ง (02)

ครืด...ครืด...

เสียงมือถือดังขัดจังหวะ พิมพ์ลดารีบผละตัวออก ยกมือปาดน้ำตา เบือนหน้าไปทางหน้าต่าง ส่วนอัคคีก็รีบหยิบมือถือขึ้นมารับสายเพราะเห็นว่าลูกน้องคนสนิทโทรมา

“ว่าไง ได้เรื่องหรือยัง”

“ตอนนี้ผมรู้แล้วครับว่าเงินจำนวนสามร้อยล้านหายไปไหน มีคนแอบยักยอกเงินบริษัทครับ”

“ใคร!!”

“เอ่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ