บทที่ 119 มีสุขสมปรารถนา

อย่างเต็มใจ ปิยะจูบปากอิ่มของเธอขบเม้มเบาๆแล้วสอดลิ้นเข้าไปอย่างดูดดื่มอย่างที่ฟ้าใสไม่เคยรู้ว่าแค่เขาจูบจะทำให้เธอสั่นสะท้านได้ขนาดจนหลงลืมว่าเธอกำลังกลัวเขาอยู่

“อืมม หวานที่สุด” ปิยะถอนจูบออกให้เธอสูดหายใจเพราะเขาจูบดูดดื่มจนหายใจไม่ทัน

“อื้อ อ่าา” ฟ้าใสสูดหายใจเข้าอย่างเต็มที่แหงนหน้าขึ้นเมื่อสา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ