บทที่ 7 เพื่อนกันเพื่อนกิน

“ป่ะสิธาไปส่งพี่หน่อยสิ ให้ลุงคำอยู่เป็นเพื่อนคุณแม่ดีกว่า” สุนิสาชวนน้องชายไปหาคุณตาคุณยายด้วยกันซึ่งน้องชายก็ไม่ปฏิเสธเพราะเขารอจะไปส่งพี่สาวอยู่แล้ว

“งั้นไปกันเลยลูกพี่” สิทธาลุกขึ้นเดินไปกอดคอพี่สาวแล้วพากันเดินออกไปคุณพ่อคุณแม่มองตามและส่ายหน้าให้สองพี่น้องที่เดี๋ยวดีกันเดี๋ยวทะเลาะกันแต่ไม่ได้ทะเลาะกันจริงๆแค่หยอกกันเล่น

ตุลาเผลอนอนหลับไปนานเหมือนกันถ้าชินไม่ขึ้นมาหาเขาคงยังหลับเพลินยาวไปถึงเย็นแน่นอนเพราะนานเขาจะได้พัก

“คุณตุลย์มีอะไรอีกมั้ยครับ” ชินถามเจ้านายเพราะเขาจะไปดูพ่อเขาสักหน่อย

“ไม่มีแล้วล่ะ นายไปเถอะเดี๋ยวจะไปกินมื้อเย็นที่ห้องอาหารสักหน่อย” ตุลาบอกชิน

“ทำไมไม่ไปกินที่บ้านละครับ กินคนเดียวจะอร่อยเหรอคุณตุลย์” ชินแซวเพื่อนและเป็นเจ้านายของเขา

“นายรู้ได้อย่างไงว่าฉันจะกินคนเดียวล่ะเพื่อน หืมม..” ตุลาย้อนถามชิน

“ก็คิดอยู่ งั้นเชิญตามสบายละกันนะเพื่อน ไปล่ะเจอกันพรุ่งนี้” ชินบอกตุลาและเดินออกไปจากห้อง

ตุลาอาบน้ำอย่างสบายอารมณ์เขาแยกแยะเวลางานกับเวลาพักผ่อนของเขาได้อย่างไม่มีปัญหาเพราะเขาจัดงานให้มันอยู่ในระบบและหน้าที่เป็นมาตรฐานสากล แด๊ดดี้ยอมให้เขาปรับเปลี่ยนการบริหารตามที่เขาเคยฝึกงานและเรียนรู้ในโรงแรมหรูระดับโลกมาแล้ว จากนั้นเขาก็ลงไปห้องอาหารของโรงแรมที่มีเชฟระดับมิชลีนมาปรุงอาหารอร่อยๆให้รับประทานกันสดๆเลยทีเดียว

“สวัสดีพัช รอนานไหมครับ” ตุลาทักทายพัช หรือพัชรี สาวสวยลูกสาวเจ้าของห้างหรูริมชายชายหาดเมืองพัทยา เพื่อนหรือคู่นอนที่คบกันมานานแต่ไม่พัฒนาเกินกว่านี้ทั้งสองพอใจความสัมพันธ์ที่ปรนเปรอให้กันและกันเท่านั้นเมื่อคนใดคนหนึ่งพร้อมจะมีครอบครัวพวกเขาก็จะยกเลิกความสัมพันธ์นี้ เพราะระยะหลังๆมาเขาและเธอนานๆถึงจะเจอกันครั้งหนึ่งเท่านั้น

“ไม่นานหรอกค่ะ คิดถึงตุลาจังเลยเห็นแต่ในข่าวบ่อยๆน่ะ” เธอบอกเขาเพราะไม่เจอกันนานและแซวเล็กน้อย

“ผมงานเยอะต้องไปๆมาๆจนแทบไม่มีเวลาพักเลย ว่าแต่พัชเถอะวันนี้ถึงกับนัดผมมีอะไรหรือเปล่า” ตุลาถามเธออย่างสงสัยเพราะไม่เจอเธอนานแล้วครั้งนี้เธอกลับเป็นฝ่ายขอนัดเขา

“กินข้าวก่อนนะ แล้วค่อยคุยกันค่ะ” เธอบอกเขาและยิ้มให้

“ครับ งั้นสั่งอาหารกันดีกว่าครับ” ตุลาบอกเธอและทั้งสองก็ทานอาหารกันดื่มไวน์คุยกันไปและเดินควงกันไปที่ห้องชั้นบนสุดของโรงแรม

เมื่อเดินเข้าประตูไปเธอก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงถอดชุดออกอย่างรวดเร็วดึงตุลาเดินเข้าห้องน้ำด้วยกันมือเธอก็แกะกระดุมเสื้อถอดกางเกงออกให้เขาอย่างชำนาญ ดันตัวเขานั่งลงขอบอ่างอาบน้ำในสภาพเปลือยกายเหมือนกับเธอ

“หืมม ทำไมวันนี้ใจร้อนจังครับพัช” ตุลานั่งลงตามที่เธอต้องการ

“ก็คิดถึงตุลาน่ะสิคะ” เธอบอกเขาตรงๆไม่อ้อมค้อมเพราะไม่มีใครสนองเธอได้ถึงใจอย่างตุลา

“งั้นจัดให้สมกับความคิดถึงหน่อยสิครับ”ตุลาบอกและยิ้มให้เธอ พัชรีคุกเข่าลงพื้นห้องน้ำจับลำรักแท่งใหญ่ของตุลาแตะปลายลิ้นลงที่ปลายยอดลำรักของเขาลากลิ้นเลียลำรักแท่งใหญ่ขึ้นลงสลับอมดูดดื่มยอดลำรักอย่างนุ่มนวลก่อนจนมันแข็งขึ้นเป็นลำยาว

“อ้าา พัชรู้ว่าตุลาชอบแบบนี้ อืมม...” เธอบอกเขาอย่างรู้ใจตุลาไม่เคยจูบใครแม้จะมีความสัมพันธ์กับใครก็ตามแต่เขาก็ปรนเปรอพวกเธออย่างถึงใจทุกคนและเขาป้องกันตัวเองทุกครั้งที่มีความสัมพันธ์กับสาวๆทุกคน

“หืมม ผมก็รู้ว่าพัชชอบแบบไหน อ่าาส์...” ตุลาครางออกมาอย่างชอบใจที่เธอปลุกเร้าเขาขึ้นมาจนกระสันซ่านอยากปลดปล่อยออกมา เธอโยกหน้าเข้าใส่ใส่ลำรักอมดูดอย่างเมามันจนเขาหน้าแหยเสียวปลายยอดลำรักจนอารมณ์ปะทุขึ้นมา

“หืมม พัชยังเก่งเหมือนเดิมนะ อ่าส์...” เขาพูดและดันหัวเธอออกและดึงตัวขึ้นมาจับเธอหันหลังดันตัวให้ก้มลงไปจับขอบอ่างอาบน้ำไว้ดึงสะโพกเธอลอยโด่งขึ้นแยกขาเปิดช่องสวาทให้เขา ตุลาหยิบเครื่องป้องกันมาสวมรูดลงลำรักแท่งใหญ่จับจ่อช่องสวาทเธอดันเข้าไปทีเดียวสุดลำยาวโดยที่เขาไม่ได้เล้าโลมเธอเลยแต่ช่องสวาทเธอก็พร้อมสำหรับเขา

“อ๊ะะ ตุลา อ่าา เสียวมาก อ่าส์...” เธอเสียวแน่นช่องสวาทไปหมดกับความใหญ่โตของลำรักแท่งใหญ่ของเขา

“หืมม ผมรู้ว่าพัชชอบมันจริงมั้ย อ่าาา..” ตุลาถามเธอเสียงกระเส่า เขาเริ่มซอยสะโพกเข้าออกอย่างต่อเนื่องมิดโคนทุกครั้งอย่างหนักแน่น

"พั้บบๆๆ พั้บบๆๆ.."

“อู้ยย อ๊าา...” เธอครางเสียงกระเส่า เขาเอื้อมมือไปขยำเต้าใหญ่ของเธออย่างเน้นหนักมือด้วยความกระสัน

“หืมม พัชยังฟิตแน่นเหมือนเดิม อ่าส์...” เขาพูดเสียงกระเส่าขยับสะโพกรัวใส่ตามแรงแรงอารมณ์

“อ๊าา เสียวค่ะตุลา อู้ยย....”เธอร้องครวญครางด้วยความเสียวไม่หยุดเมื่อเขาส่งลำรักแท่งใหญ่ใส่เต็มเหนี่ยว ช่องสวาทตอดรัดเขาเป็นพักๆ เขาปล่อยมือจากเต้าใหญ่มาจับเอวคอดไว้ซอยสะโพกอัดลำรักเข้าออกช่องสวาทโหมกระหน่ำเข้าใส่อย่างดุเดือดด้วยอารมณ์พุ่งสุดขีดส่งเธอถึงปลายทาง

"พั้บบๆๆ พั้บบๆๆ.."

“อ้ะ อ๊าายส์ส์...” เธอครางลั่นห้องน้ำเกร็งตัวสะอึกร้องออกมาอย่างสุขสม เขาเกร็งสะโพกซอยกระหน่ำใส่ไม่ยั้งจนสุดจะกลั้น

"พั้บบๆๆ พั้บบๆๆ.."

“อื้มมม อ่าาส์....” เขาคำรามในคอปล่อยลาวาร้อนออกมาเต็มเครื่องป้องกันถอนลำรักออกจากช่องสวาทเธอและปล่อยตัวเธอลงนั่งบนขอบอ่างน้ำน้ำรักเธอฉ่ำเปรอะเต็มต้นขาที่ยังสั่นอยู่

“ผมอาบน้ำก่อนนะพัช” ตุลาบอกและเดินไปอาบน้ำใต้ฝักบัวในห้องกระจกจนเสร็จเรียบร้อยเขาหยิบผ้าขนหนูมาพันเอวสอบและเดินมาหาเธอ

“เดี๋ยวค่อยคุยกันนะคะตุลา พัชขออาบน้ำก่อนค่ะ” เธอบอกเขาและเปิดน้ำใส่อ่างก้าวลงไปในอ่างอย่างไม่รีบเร่ง

ตุลาเดินออกจากห้องนั่งจิบไวน์รอเธอที่โซฟาไม่รู้ว่าเธอมีเรื่องอะไรจะคุยกับเขาปกติน้ำแตกก็แยกกัน

“ขอสักแก้วสิคะ” พัชรีออกมาเก็บชุดขึ้นมาใส่แล้วมานั่งเบียดเขาบนโซฟาปกติพวกเขาจะแซ่บกันหลายรอบก่อนจะแยกกันไปแต่วันนี้แค่รอบเดียวแต่ไม่มีปัญหาสำหรับเขา

“คืนนี้ทำไมรีบกลับละครับ” ตุลาถามและเทไวน์ใส่แก้วให้เธอ

“พัชจะแต่งงานค่ะ”เธอบอกเขาแล้วยกไวน์ขึ้นจิบ

“ผมดีใจด้วยนะครับ พัชน่าจะบอกผมก่อนนะ” ตุลาต่อว่าเธอที่ไม่บอกเขาก่อนว่าจะแต่งงานไม่งั้นความสัมพันธ์ครั้งนี้คงจะไม่เกิดขึ้นแน่นอน

“ก็เพราะอย่างนี้ไงคะ พัชถึงไม่บอกตุลา พัชอยากมีความสุขครั้งสุดท้ายกับคุณก่อนที่พัชจะแต่งงาน ต่อไปนี้เราเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมนะคะ” พัชรีบอกเขาตามที่เคยคุยกันไว้เมื่อตอนที่เริ่มมีความสัมพันธ์กัน

“ผมขอแสดงความยินดีกับพัชอีกครั้งนะครับ” ตุลายื่นมือออกไปให้จับมือเธอเพื่อมิตรภาพใหม่ที่ไม่ใช่คู่นอน

“ขอบคุณค่ะตุลา แล้วพัชจะส่งบัตรเชิญมาให้หวังว่าตุลาจะไปนะคะ” พัชรีบอกกับตุลาที่ยกไวน์ขึ้นจิบ

“เพื่อนจะแต่งงานทั้งที่ ผมต้องไปแน่นอนครับพัช” ตุลาบอกเธอจากนั้นทั้งสองก็แยกย้ายกันไป

ตุลากลับขึ้นไปห้องของเขาและหยิบขวดไวน์ไปนั่งตรงริมสระว่ายน้ำที่ยื่นออกไปมองเห็นทะเลยามค่ำคืนที่มืดมิดแต่ยังมีแสงไฟเป็นจุดๆที่เรือหาปลาเรือตกหมึกที่มีบริการให้นักท่องเที่ยวลองสัมผัสชีวิตชาวเลกันและพวกเศรษฐีที่ล่องเรือจัดปาร์ตี้กัน เขาไม่เคยคิดอยากแต่งงานมาก่อนเลยแต่ตอนนี้กลับมียัยผู้หญิงหน้าหวานตัวเล็กน่ารักที่เขาบังเอิญเจอสองครั้งติดกันเข้ามาในหัว เขาต้องเมาแน่ๆเลยที่คิดอย่างนั้น แต่เขาดื่มไวน์ไปไม่ถึงขวดเลยนะ ถ้าเจออีกครั้งเขาคิดว่าไม่บังเอิญแล้วล่ะ ตุลานั่งคิดอยู่คนเดียวและกลับเข้าไปอาบน้ำนอน

สุนิสากับน้องชายไปหาคุณตาคุณยายแล้วเรียบร้อยสองพี่น้องก็ไปสั่งอาหารให้คุณพ่อคุณแม่ที่ห้องอาหารไทยของโรงแรมเดอะ รอยัล บีช รีสอร์ท ตามที่ท่านโทรมาสั่งเธอกับน้องชาย

“มองอะไรครับพี่สุนิ” สิทธาถามพี่สาวที่มองไปทางหน้าร้านที่เป็นกระจกใสเขม็งเห็นตุลาควงสาวสวยลูกคนดังในเมืองพัทยาเดินผ่านไป

“มองไปเรื่อยเปื่อยแหละถามทำไม” สุนิสาถามน้องชาย

“ผมเห็นพี่สุนิจ้องอยู่ก็เลยถามสิครับ”

เมื่อได้รับอาหารตามสั่งและชำระเงินเรียบร้อยสองพี่น้องก็กลับไปที่โรงพยาบาลเพื่อนำอาหารไปให้คุณพ่อคุณแม่ของพวกเขา

“แล้วพี่จะถือยังไงเนี่ยสิธา” สุนิสารับถุงอาหารสองถุงใหญ่จากน้องชายและถามเขายกถุงในมือให้ดูและมองบิ๊กไบค์คันโตที่จอดอยู่ตรงหน้า

“นั่นสิ งั้นผมเรียกแท็กซี่ให้พี่สุนิแล้วผมขี่พี่บิ๊กตามครับ” สิทธาก็ลืมไปว่าเขาขี่พี่บิ๊กมา

“ก็ต้องเป็นเอย่างนั้นอยู่แล้ว” สุนิสาพูดจบน้องชายก็ไปเรียกแท็กซี่ให้เธอแล้วสิทธาขี่พี่บิ๊กของเขาตามไป

สิทธาชื่นชอบบิ๊กไบค์มากถึงกับคลั่งเลยแหละเขาพยายามทำทุกวิถีทางกว่าจะได้รถคันนี้มา คุณพ่อคุณแม่เป็นห่วงจึงไม่อยากให้เขาขี่มอเตอร์ไซค์คันโตแต่ก็ต้องยอมเพราะเขาไปแอบหัดขี่กับพวกพี่ชายที่มีกันทุกคนจนคล่องและได้ใบขับขี่มาเรียบร้อยแล้วไปออดอ้อนขอจากคุณตาคุณยายตอนวันเกิดของเขาจนท่านยอมควักเงินซื้อBMWคันโตนี้ให้หลานชายราคาก็ไม่น้อยเลยล่ะ