บทที่ 103 หมั่นไส้

“ฮึ้ คงมีความสุขมากล่ะสิ” อัยยาพูดกับโทรศัพท์แล้วค้อนใส่เหมือนว่ามันเป็นทวิภาคคงสนุกมากล่ะสิถึงได้ยิ้มสดชื่นขนาดนั้นทั้งที่ดึกแล้ว

“บ่นอะไรของแกใบพลู” ลักษิกาเดินออกมาจากห้องน้ำถามเพื่อนที่บ่นใส่โทรศัพท์

“ไม่มีอะไร”

“ก็ลักษ์เห็นแกพูดกับโทรศัพท์อยู่จะไม่มีได้ยังไงล่ะ” ลักษิกามองเพื่อนที่หน้างออย่างแป...