บทที่ 116  คิดถึงมาก

“อ๊าา ซี้ดดด พี่ทัพพ์ ระ เร็วๆ อ๊ะะ อ๊าา..” มือหนาจับเอวบางไว้แล้วตอกอัดแกนกายอวบใหญ่โตเขาใส่ร่องกลีบบุปผางามอย่างลึกล้ำทุกจังหวะอย่างหนักหน่วงสมกับที่ไม่ได้ปลดปล่อยมานานพอเจอก็เขมือบอัยยาอย่างตะกละตะกลาม

“พั้บบๆ พั้บบๆๆ พับบบๆๆ..”

สองร่างสอดประสานกันอย่างลึกล้ำ เอวสอบถอนแกนกายอวบออกมาแล้วอัดกระหน่ำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ