บทที่ 127 ลูกเขย

ลักษิกาอึ้งเมื่อถูกหมอโอคว้าตัวไปกอดแต่เธอก็ดีใจที่เขาใจตรงกับเธอเรื่องความรักมั้ยห้ามกันไม่ได้และเธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่เลือกคนที่มีฐานะเท่าเทียมกันแต่เธอใช้หัวใจตัดสินใจเรื่องอนาคตของตัวเองเพราะเงินทองสามารถหาได้ของแค่ไม่เกียจคร้านการงาน

“ลักษ์หิวแล้วค่ะ” ลักษิกาพูดเบาๆ

“โอ้ ขอโทษครับน้องลักษ์ผมดีใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ