บทที่ 158 โหยหา

“แวะบ้านตาก่อน” ทวิภาคบอกคนขับรถให้จอดบ้านตาเมื่อเห็นว่าท่านยังไม่หลับแสงไฟสว่างรอบบ้านทำให้หัวใจของเขาอุ่นซ่านคิดถึงแม่ที่ไม่ได้อยู่ดูความสำเร็จของเขา

“รถใครมากันดึกๆ ยัยลักษ์ไปดูหน่อยสิลูก” กำนันเทิดบอกหลานสาวเพราะว่าที่หลานเขยเพิ่งกลับไปเมื่อครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมานี่เอง

ลักษิกาก็ลุกขึ้นเดินออกไปดู...