บทที่ 30 ตัดสินใจยาก

“ขอบคุณครับคุณยิ่ง” ชายหนุ่มร่างสูงสง่าก้าวเท้ายาวไปหน้าห้องทำงานของพ่อ

“ก๊อกๆ..”

“เข้ามา.” เสียงของมาร์ตินดังออกมาจากในห้องเพื่ออนุญาตคนด้านนอก

“พ่อมีอะไรหรือเปล่าครับ” ทัพพ์เดินเข้าไปนั่งเก้าอี้หน้าโต้ะทำงานพ่อ

“นี่ของที่แกสั่งเพิ่งมาถึง” มาร์ตินหยิบถุงกระดาษแข็งสีแดงมีโลโก้แบรนด์นาฬิกาปาเต้ะม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ