บทที่ 37 ยอมรับผิด

“ก็ดีเหมือนกันนะลูก หนูใบพลูจะได้ช่วยดูแลบ้านแม่จะได้ไม่เหงา” สองพ่อลูกคุยกันแล้วเดินเข้าไปในบ้านที่ยังอยู่ในสภาพเดิมสะอาดสะอ้าน

“ห้องพักของพวกแกทางนี้” ทัพพ์พาเพื่อนเดินเข้าไปด้านหลังห้องรับแขกกว้างที่มีห้องพักเรียงกันสี่ห้องราวกับห้องพักของรีสอร์ท

“นี่บ้านของแกจริงๆนะไอ้ทัพพ์ ถ้ามีเคาน์เตอร์ต้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ