บทที่ 72 แค่ไปเรียน

“ทำไมพี่ต้องลืม ในเมื่อพลูเป็นเมียพี่ยังไงก็เป็นเมียพี่อยู่วันยังค่ำไม่มีอะไรมาเปลี่ยนแปลงได้หรอก” เสียงห้าวพูดห้วนๆขนาดเป็นเมียเขาจริงๆแล้วเสียความบริสุทธิ์ให้เขาแล้วแม่คุณยังบอกให้เขาลืม ช่างใจกว้างจริงแม่คุณเอ้ย ทัพพ์คิดอย่างหมั่นไส้ยัยเมียตัวน้อยนี่จริงๆทำเป็นเก่งเดี๋ยวเถอะพ่อจะทำให้ท้อง “เฮ้ย” ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ