บทที่ 79 ก่อนจากไกล

“นั่นสินะ นอนเถอะไม่งั้นพี่ได้รักพลูอีกแน่ๆ พรุ่งนี้พี่จะกลับกรุงเทพแต่เช้าด้วย” เสียงห้าวบอกเมียสาวแล้วลูบไล้แผ่นหลังนุ่มไปมากล่อมเธอนอนแต่ตัวเองตาแข็งค้างเพราะกายสาวนุ่มหอมกรุ่นเปลือยเปล่าในอ้อมแขน

ทวิภาคนอนไม่หลับชายหนุ่มมองใบหน้าของอัยยาเพื่อจดจำหญิงสาวไว้ในใจยามห่างไกลก่อนจะตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตีห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ