บทที่ 40 รักกันไม่เคยพอ 2

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่...

ร่างสองร่างที่มีสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยเหงื่อกาฬไหลเยิ้มริมฝีปากบวมแดงจึงเริ่มผ่อนลมหายใจที่ร้อนแรงให้เบาบางลงไป

คงเหลือเพียงความซาบซ่านวาบหวิววาบหวามจากกิจกรรมยามเช้าที่ยังคงห่อหุ้มเรือนกายของพวกเขา

ฉีเล่อกดจูบเฉินลี่หลินอีกคราเมื่อพาใบหน้าหล่อเหลาออกจากซอกคอนางหลังจากพายุอารม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ