บทที่ 46 สตรีร้ายกาจเหนือใคร 1

นางยังมิทันได้ทำอันใดเลวร้ายเสียหน่อย  

ไยมองนางเยี่ยงนั้น? ไม่เห็นเข้าใจ!

เมื่อสองบุรุษหนุ่มกับสองเด็กชายพากันเดินหายตัวไปแล้ว หลิงเวยจึงจัดวางพิณเอาไว้ยังโต๊ะตัวหนึ่งที่เยื้องออกไปจากโต๊ะกลมกลางศาลาอันกว้างใหญ่แห่งนี้ก่อนจะนั่งลงหลังเครื่องสายแล้วกรีดนิ้วเรียวลงที่เส้นสายเพื่อทดสอบเสียงพิณ

“ข้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ