บทที่ 7 บุรุษเลือดร้อน 2

สายตาคู่คมสีหมึกดำของฉีเซียนเช่อทอดมองใบหน้าสวยเฉียบของสตรีตรงหน้าอย่างเหม่อลอย เขาไม่อยากก้าวเท้าออกจากศาลาแห่งนี้ไปเลย ให้ตาย!

ฉีเล่อที่ยืนนิ่งขึงอยู่นอกศาลายิ่งแผ่กลิ่นอายไม่ธรรมดาคล้ายเมฆหมอกหนาจัดคลอบคลุมทั่วปฐพี

ฉีหลันยิ่งมองยิ่งยกยิ้มพึงใจ สตรีหน้าโง่ไร้ยางอายเห็นชายหนุ่มรูปงามเป็นไม่ได้ หึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ