บทที่ 97 คนรัก 2

ฟงจินหมิงยังคงก้มหน้าลงต่ำอยู่ตรงใบหูขาวเนียนของหญิงคนรัก

“หากกลับบ้านต้นตระกูลเมื่อไหร่ ข้าจะมอบมันให้เจ้า”

“หือ?” หากตาโตกว่านี้ได้เกรงว่าตาของนางคงระเบิด

“บ้ารึ! ใครอยากได้เชื้ออะไรของใครกัน” นางกระซิบดุดันหน้าแดงก่ำยิ่งกว่าเดิม

เขากระซิบเสียงต่ำใบหน้าเฉียดฉิวเข้าประชิด จมูกโด่งคมสันไล้แก้มนวลเนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ