บทที่ 5 ตอนที่5 เมาเหล้า มึนยับ!
@ คอนโดใหม่
“ไหนมึงบอกจะส่งเด็กให้กู” เตอร์กดโทรออกไปหามังกรเพราะดีลกันไว้ว่าจะส่งเด็กไซด์ไลน์มาให้
(ใจเย็นๆ ไอ้สัด น้องบอกว่ารถติดมึงนี่ก็รีบ)
“ของแบบนี้มันรอได้?”
(เออเดี๋ยวกูเร่งให้แค่นี้แหละ)
เตอร์ตั้งท่าจะอ้าปากด่ามังกรอีกรอบ ทว่าอีกฝ่ายดันกดตัดสายไปซะก่อน
@ ร้านก๋วยเตี๋ยวน้ำใส
“อีน้ำใสเว้ยยย” เสียงของผู้เป็นแม่ตะโกนเรียกลูกสาวเพียงคนเดียวของตนเอง
“จะตะโกนทำไมแม่! หั่นผักอยู่” น้ำใสขานรับและเป็นฝ่ายถามกลับในเวลาเดียวกัน ก่อนที่เธอจะตรงเข้าไปหาผู้เป็นแม่
“มัวแต่สะบัดตูดเต้นไปมา เร็วๆเอาก๋วยเตี๋ยวไปส่งให้หน่อย”
“ไม่ จ้างไอ้จิตไปดิ”
“คอนโดใหม่ถัดไปซอยเดียวมึงเดินไปสิ จะจ้างไอ้จิตขี่มอไซค์ไปหาพ่อมึงเหรอ!!”
เสียงตะโกนด่าที่ดังขึ้นสนั่นทำให้ลูกค้าที่กำลังนั่งกินก๋วยเตี๋ยวต่างสะดุ้งตกใจไปตามๆ กัน
“จะด่าดังทำไม ลูกค้าตกใจหมด”
“โทษทีนะจ๊ะ อีแรดนี่หูไม่ดีต้องด่ามันดังๆ” เธอหันไปกล่าวขอโทษลูกค้าด้วยรอยยิ้มแห้งๆ แต่ก็ไม่วายแอบเหน็บแนมน้ำใส จนคนที่โดนพูดถึงขมุบขมิบปากบ่น
“แม่อะ!”
“แต่งตัวทีนี่กูละเบื่อ กางเกงอะไรสั้นเท่าติ่ง เสื้อสายเดี่ยวเท่าเส้นหมออ้อย!”
“ก็มันร้อนอะเเม่ แล้วคนสวยใส่อะไรก็สวย”
“รำคาญ! อะนี่ก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กน้ำใสพิเศษ เก็บตังมาด้วยนะห้าสิบบาท คอนโดใหม่ห้องหนึ่งศูนย์สองชั้นหก” แม่แจงรายละเอียดพลางส่งถุงก๋วยเตี๋ยวให้น้ำใส
“ชั้นหกห้องหนึ่งศูนย์สองโอเค!” หญิงสาวทำทีเป็นพูดทวนเชิงประชด เนื่องจากแดดที่ประเทศไทยนั้นทั้งร้อนและแรง ชนิดที่แค่เห็นก็รู้สึกอยากจะเป็นลม
มือเล็กจึงเอื้อมไปหยิบแก้วน้ำสีทึบขึ้นมายกดื่มเพื่อดับกระหาย ก่อนจะออกไปเผชิญหน้ากับแดดแรง ทว่ารสชาติของมันกลับขมและมีกลิ่นฉุนแปลกๆ แต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร รีบยกดื่มจนหมดแก้วแล้วเดินไปส่งก๋วยเตี๋ยวตามคำสั่งของแม่
น้ำใสเดินชิลไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงทางเข้าตึกความผิดปกติก็เกิดขึ้น อยู่ๆ ขาทั้งสองข้างก็ไร้ความสามัคคี ก้าวไม่เท่ากันบ้าง เดินเอียงไปคนละทางบ้าง แต่เธอก็ยังสามารถประคองตัวเองให้เดินเข้าไปในคอนโดจนได้
@ คอนโดใหม่
“หัวใจนะไม่ใช่เซเว่นที่จะมาเดินเล่นๆเเล้วก็เดินจากไป...” เสียงเพลงถูกขับร้องออกมาอย่างอารมณ์ดีโดยน้ำใส ขณะที่เธอกำลังถือก๋วยเตี๋ยวขึ้นลิฟต์ไปยังห้องของลูกค้า
เมื่อมาถึงที่ชั้นหก หญิงสาวก็ไล่ดูเลขห้องจนเจอห้องเบอร์หนึ่งศูนย์สอง นิ้วเรียวยกขึ้นกดกริ่งทันที
แกร็ก
“มาไวกว่าที่คิดนะ เข้ามาก่อนสิ” ประตูถูกเปิดออกพร้อมกับเสียงทักทายของเจ้าของห้อง
ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาราวกับพระเจ้าตั้งใจปั้นสวมเพียงชุดคลุมอาบน้ำสีขาว สายตาคมคายทว่ากลับทรงเสน่ห์ไล่มองหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
“อ๋อ ค่ะ…” น้ำใสขานรับด้วยความประหม่าปนงุนงง ถึงอย่างนั้นก็ยอมเดินเข้าไปด้านใน ก่อนจะเอ่ยถาม “ให้วางตรงไหนคะ?”
“แล้วแต่เลย…” เสียงทุ้มตอบกลับอย่างขอไปที ก่อนที่ร่างกำยำจะตรงเข้าไปหาน้ำใสจากทางด้านหลังแล้วใช้วงแขนแกร่งตวัดรวบเอวเธอไว้แน่น
"อ๊ะ!" ตัวเล็กร้องสะดุ้งด้วยความตกใจสุดชีวิต เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธออยู่ใกล้ผู้ชายมากขนาดนี้
“วันนี้ฉันรีบอย่าชักช้าลีลา!!”
"ยะ...หยุดก่อน!!!" เธอตะโกนห้ามพลางยกมือขึ้นปรามชายหนุ่มตรงหน้า ทว่านาทีนี้ไม่มีอะไรที่หยุดความต้องการของเตอร์ได้
เขาพุ่งเข้าไปฉีกกระชากเสื้อผ้าของน้ำใสจนขาดรุ่ย จากนั้นก็ดันเธอให้ล้มลงบนเตียงพร้อมเอากางเกงในที่ถอดเมื่อครู่ยัดปากเธอไว้ จากนั้นก็มัดสองมือเล็กด้วยเข็มขัด
"บอกเเล้วว่ารีบ ฉันรำคาญเสียงโวยวาย"
พูดจบเตอร์ก็ถอดชุดคลุมอาบน้ำของตัวเองออก เผยให้เห็นซิกซ์แพกที่ทั้งแน่นและนูนเป็นลอน พร้อมกับดุ้นเอ็นที่เเข็งตัวเป็นลำ ซึ่งกำลังชี้โด่ไปที่ใบหน้าจิ้มลิ้มของน้ำใส ราวกับอยากให้เธอครอบงำมัน
หญิงสาวตาโตด้วยความช็อกและตกใจเพราะตั้งแต่เกิดมาเพิ่งเคยเห็นอวัยวะเพศชายของจริงเป็นครั้งแรก
ชายหนุ่มใช้จังหวะที่น้ำใสเผลอขึ้นคร่อมบนร่างแล้วดูดฟัดจุกนมสีหวานสลับกับบีบเคล้นเต็มฝ่ามืออย่างรุนแรง เนื้อนมเนียนขาวปลิ้นโผล่ออกมาตามซอกนิ้วเรียว
"อื้อออ อือออ" น้ำใสดิ้นพล่านไปมา สัมผัสแปลกใหม่จากเรียวลิ้นที่เลียเขี่ยเม็ดนมมันช่างให้ความไม่คุ้นเคย แต่ส่วนลึกของหัวใจกลับรู้สึกดีกับมัน
เตอร์เลื่อนมือนึงลงถูไถติ่งกระสันเสียวที่ใจกลางความเป็นสาว ร่องอวบอูมขมิบปล่อยน้ำรักเหนียวเหนอะให้ไหลซึมออกมา
ยิ่งสัมผัสร่างกายของเธอ ความต้องการก็ยิ่งพุ่งขึ้นสูง เขาจึงใช้มือชักเอ็นยักษ์ของตัวเองสามสี่ที ก่อนจะสวมถุงยางแล้วยัดมันเข้าไปในโพรงบริสุทธิ์ของน้ำใส ทว่าร่องรักของน้ำใสนั้นทั้งแคบและแน่น
