บทที่ 64 วันเกิด..ซาบซ่าน

ฉันแทบจะกลั้นน้ำตาไม่ไหวพี่สาวใจดีแถมรักฉันอย่างจริงใจ สักพักพี่แยมก็เดินจากไปกลับเข้าห้องของตัวเอง

"พรฟ้า" หูผมไม่ได้ฝาดใช่ไหม..กำลังจะไป "เธอจะกลับบ้านเหรอ ทำไมถึงกลับแบบไม่บอกล่วงหน้า"

"หนูขอโทษนะคะ"

"เลิกพูดคำว่าขอโทษสักที!"

ตอนนี้ผมคุมสติพยายามใจเย็นเพื่อพูดคุยถึงเหตุผล

"ฉันดุด่าเพราะเป็นห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ