บทที่ 29 ตอนที่29

คีรินทร์หัวเราะในลำคอหึๆ กับท่าทางของคนที่ตั้งใจกักเอาไว้ในวงแขน ก่อนเอ่ยถามเบาๆ พลางทอดตาสีน้ำตาลคมเข้มจับจ้องครัวซองต์ชิ้นที่อยู่ในปากอิ่มตาปรอย

“ผมกินด้วยได้ไหม”

ศิริกานดารีบพยักหน้าหงึกๆ เช่นเดิม คิดว่าเขาถามถึงครัวซองต์ที่ยังมีอยู่ในจานอีกสองชิ้นนั่น เพราะกาแฟเขาดื่มไปเรียบร้อยแล้ว เธอพยายามเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ