บทที่ 95 ตอนที่95

พอเขาเริ่มถอดสูทโยนไปบนเตียง ตามด้วยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตจนหลุดออกทั้งแถวแล้วถอดออกจากตัวเหวี่ยงทิ้งตามสูทไป พลางส่งสายตามองมาที่เธอนิ่งแทบไม่ละสายตา ศิริกานดาก็ลุกพรวดรีบพาหน้าแดงแจ๋หนีไปทางผนังกระจกอีกด้านอย่างรวดเร็ว ได้ยินแค่เสียงหัวเราะหึๆ ดังตามหลังมา ก่อนเสียงห้าวๆ จะไล่ตามมาติดๆ

“อ้าว! นึกว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ