บทที่ 19 เลือกชุดให้

ฉันค่อย ๆ เปิดประตูห้องนอนออกมา แง้มดูเพื่อมองหาร่างสูงเจ้าของใบหน้านิ่ง แต่มันว่างเปล่า ภายในเพนต์เฮาส์ไร้เงาสิ่งมีชีวิตใด ๆ ทำให้ฉันโล่งอกเดินออกมาเอายา และน้ำดื่มอย่างสบายใจ

แต่ก็ต้องชะงักไปกับกลิ่นหอมของข้าวต้มกุ้ง จนท้องฉันร้องประท้วงขึ้นมาทันที ฉันเดินเข้าใกล้ชามใบสวยที่วางอยู่ตรงเคาน์เตอร์บา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ