บทที่ 38 ของเล่น (NC)

ฉันลืมตาในตอนนี้ที่คงเอ่อไปด้วยหยาดน้ำเพื่อสบตากับเขาตามที่เขาต้องการ รอยยิ้มมุมปากถูกยกขึ้นอย่างพอใจ ในใจของพี่พอยต์มองฉันเป็นใครกันแน่

แต่ก็เป็นฉันอีกอยู่ดีที่ทนไม่ไหว ฉันไม่อยากเห็นสายตาที่ทิ่มแทงนี้อีกแล้ว หน้าของฉันเบือนหนีหลบสายตาพี่เขาไป แต่กลับกันมันกลายเป็นการเปิดช่องทางให้เขาได้ก้มลงมาซุก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ