บทที่ 53 เป็นแฟนกับพี่นะ

และเมื่อเราอยู่กันสองคน พี่พอยต์ก็ส่งมือมาให้ฉันจับ แล้วออกแรงดึงฉันขึ้นไปนั่งบนเตียงข้าง ๆ กัน เขาลูบผมยาวสลวยของฉันอย่างอ่อนโยน ก่อนที่จะคว้าฉันเข้าไปกอดอย่างแผ่วเบา

“พี่ขอโทษครับ พี่ขอโทษจริง ๆ” เขาพูดพลางกอดฉันแน่นขึ้นอีก

“ค่ะ เฟย์รู้แล้ว”

“หนูพอจะให้โอกาสพี่ได้มั้ยครับ ให้พี่ได้ทำหน้าที่คนรั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ