บทที่ 102 ไฉนกลับรู้สึกอาลัยอาวรณ์

“มีอะไรหรือ?” ซิ่นฮวาอดถามไม่ได้ นางเดินย้อนกลับมาแล้วชะโงกหน้าดูฝ่ามือของซิ่นหลิง “เจ้าได้รับบาดแผลตั้งแต่เมื่อใดกัน”

“ไม่มีอะไรหรอก” เป็นเสียงของซิ่นหลิงและฮวงหลงเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ทั้งสองสบตากันครู่หนึ่ง ฮวงหลงเดินนำไปที่นั่งที่จัดไว้รับรองแขกคนสำคัญ

“อาการเจ็บป่วยของคุณชายเยี่ยนเป็นอย่างไรบ้าง” ซิ...