บทที่ 18 รวดเร็ว

ใบหน้าหวานระบายยิ้มจนดวงตาเป็นประกาย ทำให้บุรุษเจ้าของเส้นผมสีเงินยวงต้องเบือนหน้าไปทางอื่น 

‘ท่านยืนนิ่งๆ นะ อ้อ! หลับตาด้วย’

ดวงตาดุจหมอกฝนในเดือนสามของเขาจ้องมองเด็กสาวที่ยิ้มกว้าง นางช่างกล้าเอ่ยปากสั่งเขา ไม่รู้นางมีเวทมนตร์อันใดทำให้เขาไม่อาจขัดใจนางได้สักครา ยอมยืนนิ่งและขึงตาข่มขวัญนางไปครั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ