บทที่ 74 เหตุใดข้าจะอุ้มเจ้าไม่ได้

เมิ่งหย่าจิ้งตวัดลิ้นเก็บเข้ามาในปากแล้วถ่มเลือดของเหลียงซื่อฮั่นลงพื้น นางใช้ปลายนิ้วดีดลมพุ่งเข้าใส่จุดสำคัญบนร่างของเหลียงซื่อฮั่นทำให้เขาสามารถขยับตัวได้ ทันทีที่เหลียงซื่อฮั่นเป็นอิสระ เขายกมือข้างหนึ่งกุมเบ้าตาที่เลือดไหลทะลักออกมา ดวงตาที่เหลือเบิกกว้าง มืออีกข้างควานหาดวงตาของตนเองที่น่าจะกล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ