บทที่ 96 วูบไหวในแววตา

แน่นอนว่าการถอยห่างของนางนำพาความปวดใจมาให้ชายที่ยืนอยู่เบื้องหน้านาง

หรือนี่คือผลที่เขาเคยแสร้งทำเป็นหมางเมินความรู้สึกของนางมาตลอด 

เขาไม่เคยคิดว่าตนเองจะปวดใจเช่นนี้ สายตาที่มองเขามันช่างห่างเหิน ว่างเปล่า ทั้งที่ผ่านมา นางมักมองเขาด้วยดวงตาเป็นประกายและฉายด้วยความรักที่นางไม่เคยปิดบัง

เจ็บปวดเสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ