บทที่ 12 เกมพลิก

ภารัณก็มองปิ่นแก้วรีบดึงมือเธอกลับไปอย่างนั้นก็รู้ทันทีว่าเธอกลัวคงไม่อยากให้นายศิลาเข้าใจผิด เขาก็รู้สึกจุกๆอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะปั้นหน้ายิ้มออกไป

“ทำอะไรกัน” ศิลาถามออกไปก็เดินตรงเข้าไปหาทั้งสองด้วยสายตาไม่ไว้ใจ เพราะถ่านไฟเก่าของทั้งสองมันยังคงประทุได้เสมอ 

“ผมก็แค่จะชวนปิ่นไปทานข้าวด้วยก็เท่านั้...