บทที่ 16 อารมณ์พาไป 18+

“พรึบ ผมไม่ได้ต้องการให้คุณมาสงสารผม แล้วมันก็เป็นเพราะคุณ ถ้าคุณยอมตกลงแกล้งเป็นแฟนผมตั้งแต่วันนั้น ปิ่นก็คงยังไม่ตกลงแต่งงานกับไอ้คู่หมั้นนั่น ทั้งหมดมันเป็นเพราะคุณ อย่าหวังว่าคืนนี้คุณจะได้ออกไปจากห้องนี้ง่ายๆปาราริน” ภารัณเห็นปารารินกำลังจะเดินออกไปเขาก็รีบลุกขึ้นมาอย่างโซเซแล้วเขาไปจับตัวเธอไว...