บทที่ 67 ไอ้นี่มันหื่น

พอปิ่นแก้วเข้ามากอดแล้วศิลาก็หลับตาลงอย่างข่มใจของตัวเอง เพราะเขารักเธอมากมากจนทำให้เขายอมให้เธอทำร้ายจิตใจของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบนี้

“ปิ่นขอโทษค่ะ ปิ่นแค่พูดออกไปแบบนั้นเพราะปิ่นโมโห ปิ่นรักคุณนะคะศิลา” ปิ่นแก้วพูดบอกไปก็โอบเอวของศิลาไว้แน่น

“รักผม แต่กลับไปจูบกับนายภารัณ มันใช่เหรอปิ่น ถึงผมจะรักค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ