บทที่ 16 สุดซาดิสม์ [NC25+]

“ตะ... แต่... อื้อ... มันไม่อยู่ในข้อตกลง... อ๊าส์...” ภาริดาเริ่มเสียงขาดๆ หายๆ เพราะเขารักเธอถี่ขึ้น

“ฉันไม่จำเป็นต้องสนใจ ในเมื่อเธอมาอยู่ในกำมือฉันแล้ว ฉันจะสามารถทำอะไรกับเธอก็ได้”

เขมกรยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์และมีสายตาที่ชั่วร้าย เขาเปรียบเสมือนซาตานตนหนึ่งเลยก็ว่าได้

“ไม่ค่ะ... อื้อ... ไม่!” เธอปฏิเสธเสียงหลง แต่เขมกรไม่สนใจ เขากระแทกกายเข้าหาเธอหลายครั้งจนเธอเสร็จ ร่างเกร็งกระตุกไปหลายรอบ เขาจึงถอนกายออกจากตัวเธอ และเปิดลิ้นชักโต๊ะเล็กข้างเตียง หยิบสิ่งที่เรียกว่าเจลหล่อลื่นออกมา เขาทาเจลที่น้องชายตัวเอง ภาริดารีบกระเถิบกายถอยร่นด้วยความหวาดกลัว

“อย่า... อย่านะคะ!” เธอกลัวจนร้องไห้น้ำตาไหล แต่เขมกรไม่สนใจ เขากระโจนเข้าหาเธอทันที พร้อมกับจับเธอนอนคว่ำ

“กรี๊ด!”

เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวไม่ทำให้เขาเปลี่ยนใจเลยแม้แต่น้อย เขมกรค่อยๆ แทรกกายเข้าไปในช่องทางด้านหลัง ความคับแน่นรัดรึงจนเขาต้องคำราม ต่างจากหญิงสาวที่กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

“ไม่... ไม่ค่ะ... ฮือ...” ภาริดาร้องไห้ เขมกรดันร่างเข้าไปจนสุดทาง เขาแช่นิ่งไว้พักหนึ่งเพื่อให้ช่องสวาทของเธอขยายตัวและปรับรับกับความต้องการของเขาได้

“ภาเจ็บ...! คุณเขมอย่าทำกับภาแบบนี้...” ภาริดาส่งเสียงร้องอ้อนวอน ชั่ววินาทีเขาใจสั่นด้วยความสงสารที่เกิดขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ แต่อคติที่มีมันก็กลับมาจู่โจมให้เขากระทำการหยาบคายกับเธอแบบนี้

“เธอเลือกทางนี้เองนะภาริดา!”

“ไม่... ไม่ค่ะ อื้อ...” ภาริดาอ้อนวอน แต่เขายังคงแช่กายอยู่อย่างนั้น ก่อนจะค่อยๆ ขยับสะโพกเข้าออกช้าๆ

“โอ้ว...”

“อื้อ... อ๊า...” ภาริดาเริ่มร้องดังขึ้น ความเจ็บปวดในตอนแรกค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านในรูปแบบใหม่ที่ต่างจากตอนหัวค่ำ

“ภา... เธอจะชอบแบบนี้” เขาก้มลงมากระซิบเธอ แต่ภาริดากลับส่ายหน้า ไม่อยากยอมรับความจริงทั้งสิ้น

สุดท้ายมันก็เป็นจริงอย่างที่เขมกรว่าไว้ จังหวะรักที่ชายหนุ่มมอบให้ทำให้เธอเสียวและสยิวเหมือนขึ้นรถไฟเหาะและถูกเหวี่ยงไปมา เธอร้องครวญครางเสียงดัง มือเล็กกำผ้าปูที่นอนและผ้าห่มเพื่อระบายอารมณ์ เขายกสะโพกเธอสูงขึ้นและกระแทกกายเข้าหาเธอแรงขึ้นด้วย เขาทำอย่างนี้จนกระทั่งปลดปล่อยน้ำรักออกมา

“อ๊า...!” ภาริดาส่งเสียงครางครั้งสุดท้ายก่อนทิ้งกายฟุบลงเตียง นอนแน่นิ่งอย่างหมดแรง เขมกรหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นสภาพของหญิงสาว เมื่อเขาจัดการกับตัวเองเสร็จสิ้น เขาก็ทิ้งกายนอนข้างเธอ มือหนาดึงเธอให้พลิกกายนอนมาหาเขา เขมกรนอนกอดเธอพักใหญ่ก่อนที่ตัวตนของเขาจะผงาดกล้าขึ้นมาอีกครั้ง

“คุณเขม...” ภาริดาร้องครางโหย เมื่อรู้ว่าตัวเองจะต้องทำหน้าที่ให้บริการเขาอีกครั้ง

“ฉันเตือนเธอแล้ว” เขาพูดพร้อมกับเอามือสาวความใหญ่ยาวของตัวเอง ภาริดาหลับตาลงช้าๆ อย่างเหนื่อยอ่อน และทำใจยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นอีกในไม่ช้า

เขมกรจับร่างบางนอนคว่ำและหยัดสะโพกขึ้น ภาริดากัดฟันแน่นเมื่อความแข็งแกร่งได้แทรกเข้ามาภายในร่างกายเธออีกครั้ง เขมกรขยับสะโพกเข้าออกช้าๆ ก่อนจะเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆ

“อ่ะ... อ่ะๆๆๆ อ๊า...” ภาริดาส่งเสียงร้องครางหวานแหลม แม้ว่าในใจจะไม่ต้องการ แต่ร่างกายกลับตอบสนอง ยิ่งเขาเพิ่มแรงใส่เธอเท่าไหร่ ยิ่งทำให้เธอรู้สึกสะท้านวาบ หัวใจเต้นรัวเร็วมากขึ้นเท่านั้น

“โอย... อู้ว...” เขมกรร้องคำราม เนื้อนุ่มของเธอตอดรัดเขาอีกแล้ว เขาเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าหญิงสาวจะสามารถรองรับอารมณ์ร้อนของเขาได้ดี เธอกับเขาเข้ากันได้ดีมาก แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกของเธอก็ตาม

“อ่าส์... คุณเขม...” ภาริดาร้องเสียงหลง ขณะที่เขมกรจับสะโพกเธอแน่น และจับให้เธอลุกขึ้นยืน มือเล็กเท้าไปบนเตียงนุ่ม สะโพกอวบอยู่สูง รอรับความแข็งแกร่งที่จ่อปากทางสวาท มือหนาลูบๆ คลำๆ ที่สะโพก แล้วเขาก็ฟาดฝ่ามือไปที่ก้นจะมันแดงเถือก

“โอ้ย!” เสียงหวานร้องลั่น เมื่อเธอรู้สึกเจ็บแสบที่แก้มก้น แต่เขาก็ยังไม่หยุดมือ ทั้งฟาดก้นและกระแทกกายเข้าหาเนื้อนุ่ม

บทก่อนหน้า
บทถัดไป