บทที่ 17 สับสน

“โอ้ย... อื้อ... อ่าส์... อ๊า!” ภาริดาทั้งร้องครางและร้องโอดโอยไปพร้อมกัน เขมกรยกขาขวาของเธอขึ้นสูง เปิดช่องทางรักให้กว้างขึ้นยิ่งกว่าเดิม ภาริดากัดริมฝีปากแน่น รู้สึกขาสั่นจนแทบยืนไม่ไหว

“คุณเขม... คุณเขม... อ๊า...!” เธอร้องดังขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งร่างกายเดินทางไปแตะที่ปลายสวรรค์ ภาริดาฟุบกายลงนั่งอย่างหมดแรง แต่เขากลับดึงสะโพกเธอขึ้นมาได้เสียก่อน เขาผลักเธอให้ล้มลงไปบนเตียงอีกครั้ง และกระแทกกายเข้าหาจากด้านตะแคง เธอหันหลังไปสบตาชายหนุ่ม ดวงตาคู่โตหยาดเยิ้มไปด้วยไฟพิศวาสที่แสนเจ็บปวดทรมานและเสียวซ่าน มันส์ที่สุดในชีวิตอย่างที่เธอเองก็ไม่เคยประสบพบเจอที่ไหนมาก่อน

ภาริดาจับแขนเขาไว้แน่นก่อนจะเกร็งกระตุกร่างไปอีกครั้ง ทำให้เขมกรยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ เขากระแทกกายเข้าหาเธออีกเนิ่นนาน และเปลี่ยนท่วงท่าลีลารักไปเรื่อยๆ จนกระทั่งปลดปล่อยน้ำรักเข้าสู่กายหญิงสาว

“อ่าส์...”

เขมกรครางต่ำเป็นครั้งสุดท้าย เขาทิ้งกายนอนทับตัวเธออย่างเหนื่อยอ่อน ขณะที่ภาริดาทานทนต่อความง่วงและอ่อนล้าไม่ไหว เธอหลับไปทั้งๆ ที่กายแกร่งของเขายังอยู่ในร่างเธอ

“ภา... ภา!”

เขมกรสะกิดปลุกเธอ แต่ภาริดาไม่รู้สึกตัว เธอนอนหลับสนิท เสียงลมหายใจที่ดังสม่ำเสมอทำให้เขาต้องเปลี่ยนใจปล่อยให้เธอนอนต่อ เขาค่อยๆ ดึงกายออกมาจากร่างของเธออย่างช้าๆ และจัดท่วงท่าให้เธอนอนดีๆ

เขมกรจ้องใบหน้าสวยหวานที่กำลังหลับพริ้มอย่างสับสน เธอไม่น่าเลือกเดินเส้นทางนี้เลย แต่อย่างว่า... เงินจำนวนมากมันคงล่อตาล่อใจ ผู้หญิงสมัยนี้ก็หวังแต่เงินกันทั้งนั้น งานง่ายได้เงินสบายใครบ้างจะไม่อยากทำ แม้จะต้องแลกด้วยศักดิ์ศรีก็ตาม

เธอเองก็คงอยากได้เงินเยอะๆ มาซื้อของแบรนด์เนม โทรศัพท์มือถือ อย่างที่เด็กผู้หญิงสมัยนี้ทำกัน คิดแล้วก็ต้องถอนใจ เขาไม่น่าคิดว่าเธอจะเป็นคนดีเลยจริงๆ

ยังไม่ทันที่ตะวันจะขึ้นขอบฟ้า เขมกรก็ตื่นขึ้น เขาเห็นหญิงสาวนอนเรือนร่างเปล่าเปลือยอยู่ข้างๆ ก็ไม่สามารถทานทนต่อความต้องการของตัวเองได้ เขารู้ดีว่าตัวเองมีความต้องการสูงขนาดไหน และเนื้อตัวภาริดาเองก็ช่างยั่วยวนใจเขาเหลือเกิน

เขมกรดึงผ้าห่มออกจากตัวเธอ เขาใช้มือหนาบีบคลึงหน้าอกอวบที่ลอยเด่นกระตุ้นต่อมอารมณ์ของเขา ชายหนุ่มใช้มืออีกข้างบดขยี้เกสรดอกไม้กลางร่างกายก่อนจะแทรกปลายนิ้วเข้าไปในกายของเธอ ภาริดาไม่ตื่น แต่เธอกลับร้องครางเบาๆ ในลำคอ เพียงแค่สัมผัส น้ำหวานก็ไหลอาบนิ้วมือยาวเรียวของเขาเสียแล้ว

“ภา...” เขากระซิบเรียกข้างใบหูของหญิงสาว ภาริดานอนหลับไม่รู้สึก เขาจึงตัดสินใจแยกเรียวขาทั้งสองข้างออกจากกัน และแทรกกายเข้าหาเธออีก

“โอ้ว...” เขมกรเงยหน้าขึ้นอย่างเสียวซ่าน เขาค่อยๆ ขยับกายเข้าออกอย่างเนิบนาบ ภาริดาหลับไม่ตื่น เธอรู้สึกเหมือนตกอยู่ในห้วงความฝันที่แสนวาบหวาม น้ำหวานไหลอาบแก่นกายจนเปียกชุ่ม ทำให้เขาเดินทางไปสู่สรวงสวรรค์อย่างรวดเร็ว เขาจึงปลดปล่อยน้ำรักออกมาพร้อมๆ กับการเกร็งกระตุกของหญิงสาว

รุ่งเช้า... เขมกรยังคงนอนกอดก่ายหญิงสาวที่มีเรือนร่างนุ่มนิ่มภายใต้ผ้าห่มผืนหน้า เธอยังคงนอนหลับสนิทไม่รู้เนื้อรู้ตัว ขณะที่ชายหนุ่มเริ่มขยับเปลือกตาและขยับร่างกาย เพราะเขาเป็นคนที่ตื่นเช้าตรงเวลาทุกวัน แม้ว่าจะนอนดึกแค่ไหนก็ตาม เขมกรคลายอ้อมกอดของหญิงสาวและหันไปมองดูนาฬิกาที่หัวเตียง มันชี้บอกเวลา 6 นาฬิกา และวันนี้เขาก็จะต้องรีบไปประชุมตอนเช้าด้วย