บทที่ 57 กระจ่างชัด

วันแรกของการทำงานในสัปดาห์ถัดมา ภาริดายังคงนั่งรถไฟฟ้ามาทำงานตามปกติ แต่พอเข้ามาในบริษัท เธอก็ถูกมองจากพนักงานในบริษัทตั้งแต่ยามจนถึงแม่บ้าน พวกเขามองเธออย่างไม่เป็นมิตร บางคนก็มองด้วยความสงสัย และบางคนก็มองด้วยสายตาเหยียดหยาม

“ติณ ฉันซื้อขนมมาฝาก” เธอเดินไปหากฤตติกาที่แผนก เพื่อนของเธอมองเธอด้วยสา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ