บทที่ 114 ฝืนใจ 2

    “ถ้ารู้แล้วก็ไปให้พ้นๆ จากที่นี่ซะ” รสาทำใจแข็งไล่ติณภพกลับอย่างไร้เยื่อใย

“รสาอย่าไล่ผมออกไปจากชีวิตคุณเลยนะ ผมรู้ว่าผมมันเลวจนไม่น่าให้อภัย แต่ผมขอโอกาสได้แก้ตัวชดใช้ความผิดสักครั้งได้มั้ยรสา” ติณภพรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งที่รสาไล่กลับ มือแกร่งยื่นไปกุมมือเรียวเอาไว้อย่างอ่อนโยน ก่อนจะอ้อนวอนขอโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ