บทที่ 67 สับสน 1

    สองอาทิตย์ต่อมา

12.00 น.

รสาเริ่มรู้สึกว่าร่างกายนับวันยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ วันนี้เธอจึงฝืนตัวเองลงมารับประทานอาหารเที่ยง เผื่อว่าอาการเวียนหัวและความอ่อนเพลียมันจะดีขึ้นมาบ้าง

ใบหน้าสวยนิ่วหน้าออกมา เมื่อกลิ่นอาหารลอยมาเตะจมูก ทำไมอาหารตรงหน้าถึงเหม็นอย่างนี้นะ มือเรียวฝืนตักอาหารเข้าปาก รสาเคี้...