บทที่ 168 แพ้ท้อง

“ขอบคุณค่ะ” บุศราคัมทิ้งตัวนอนหมดแรงแล้วหยิบมสมาใส่ “ช่วยเช็นเตียงของฉันไปอีกหน่อยได้มั้ยคะ” เธอทนไม่ไหวจริงๆหากยังอยู่ใกล้สองไฮโซสาวนี่อีกเธอได้อาเจียนเป็นเลือดแน่เพราะตอนนี้ไม่มีอะไรเหลือในท้องแล้ว

“ได้ค่ะ” พยาบาลสาวก็เข็นเตียงคนไข้ขยับออกห่างไปอีกหนึ่งเมตร

“เรื่องมาก คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงสั่งพ...