บทที่ 8 พี่ชายใจดี

"ไผ่จะเตรียมตัวเป็นเพื่อนเจ้าสาวค่ะ"

“ไอ้เด็กพวกนี้นี่..” เพทายว่าน้องสาวทั้งสองอย่างระอาและเขาไม่แน่ใจว่ามีน้องสาวหรือน้องชายกันแน่ทั้งแก่นแก้สซุกซนและก๋ากั่นเสียไม่มีใครเกิน

“ไปกันเถอะค่ะดามพ์ น้องเดียร์ น้องทิวไผ่” นิสามณีมองดูพี่น้องหยอกเย้ากันแล้วยิ้ม

“ค่ะพี่นิสา” บุษราคัมเปลี่ยนข้างทันทีเพราะเธอชอบนิสามณีแม้พี่ชายจะบอกว่าเป็นเพื่อนแต่เพื่อนที่ไหนจะดูแลกันถึงบ้านและอยู่ด้วยกันสองต่อสองแบบนี้กันเล่า ต่อให้อมโบสถ์มาพูดก็ไม่มีใครเชื่อ ก่อนจะกอดแขนว่าที่พี่สะใภ้เดินออกไปหน้าบ้าน

“ไปรถพี่” เพทายบอกน้องสาวก่อนจะเดินไปขึ้นรถของเขาซึ่งเป็นกระบะโฟร์วิลสี่ประตูสีดำสนิทแม้เขาจะมีปัญญาซื้อรถหรูมาขับแต่ไม่อยากถูกเขม่น เนื่องจากที่นี่เป็นจุดซื้อขายและส่งสินค้าเถื่อนรวมถึงยาเสพติดและมีเงินส่วยเยอะและตำรวจก็มีทั้งดีและไม่ดีปะปนกันจึงไม่รู้ว่าแต่ละคนคิดยังไงเพราะอำนาจเงินมันใหญ่กว่าหน้าที่การงานแต่ไม่ใช่เขา

จากนั้นทั้งหมดก็ไปทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารชื่อดังริมโขงที่ขึ้นชื่อและใครมาก็ต้องมาทานที่ร้านนี้และเพทายก็รู้จักดีอีกเช่นกันเพราะพ่อแม่ของเพื่อนเป็นเจ้าของร้านและเป็นจังหวะเดียวกันกับกำนันคมสัน หัตถานนท์ มาทานอาหารกับพรรคพวกของเขาพอดี

“นังเดียร์ขวามือแก” ทิวไผ่ตาไวเห็นกำนันคนดังของแม่สายนั่งทานอาหารอยู่กับคนดังเมืองเชียงรายทั้งนายทหารและนักการเมือง

“พี่ดามพ์พี่นิสานั่น..” บุศราคัมมองตามเพื่อนแล้วสะกิดพี่ชายกับนิสามณีให้ดูทางขวามือที่พ่อของนิสามณีนั่งคุยกับพรรคพวกทำธุรกิจด้วยกันแต่พวกเขายังไม่เห็นพวกเธอ

“ไหน อ่อ พ่อของนิสานี่” เพทายหันไปมองตามที่น้องสาวบอกก็เห็นพ่อของแฟนสาวมองมาทางเขาพอดี

“พ่อมาเชียงแสนไม่เห็นบอกนิสาเลย” นิสามณีพูดเบาๆปกติพ่อมาเชียงแสนก็จะบอกเธอเพราะแม่จะทำอาหารมาให้ตลอดบางทีก็ให้คนที่บ้านเอามาให้

“เอาไงดีนิสา ไปทักทายท่านหน่อยมั้ยครับ” เขาไม่ได้กลัวกำนันคมสันเพราะเหนือกำนันยังมีภรรยาของท่านซึ่งแม่เลี้ยงนวลฉวีเอ็นดูเขาและได้เจอกับท่านบ่อยๆเวลามาหาลูกสาว

“จะดีเหรอคะดามพ์ เดี๋ยวนิสาไปทักทายพ่อก่อน ดามพ์พาน้องเดียร์กับน้องทิวไผ่ไปสั่งอาหารอนะคะ” นิสามณีไม่อยากให้แฟนหนุ่มมีปัญหากับพ่อ

“ไม่ได้ครับ เรามาด้วยกันก็ต้องไปด้วยกัน เดี๋ยวพ่อกำนันจะหาว่าผมหลบหลังกระโปรงของนิสาอีก ไปครับ ผมจะไปสวัสดีพ่อตาหน่อย” เพทายยืดอกแล้วยิ้มให้แฟนสาว

“ต้องอย่างนี้สิพี่ดามพ์ ไปค่ะเดียร์ก็อยากรู้จักพ่อกำนันของพี่นิสาค่ะ เนาะทิวไผ่เนาะ” บุศราคัมได้รู้จักกำนันคนดังของแม่สายแต่ไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัวและเคยเห็นแล้ว

“ไม่ต้องไปด้วยเลยนะยัยตัวแสบ ไปสั่งอาหารรอพี่ที่โต้ะ” เพทายรีบห้ามน้องสาวกลัวจะทำเสียเรื่อง

“ไปด้วยกันหมดนี่แหละค่ะ” นิสามณีแตะแขนของแฟนหนุ่มให้เดินไปโต้ะที่พ่อนั่งทานอาหารกับเพื่อนนักธุรกิจของท่านและเธอก็ไม่ชอบสายตาของพวกเขามองเธอ

“มาทานข้าวเหรอหมอนิสา” กำนันคนดังทักทายลูกสาวแล้วยิ้มและมองนายตำรวจหนุ่มที่ยืนข้างกายลูกสาวด้วยสายตาดุดันและเขาก็รู้ดีว่าทั้งสองรักกันและคบหากันมานานแต่เขาไม่ชอบเพทายเพราะเขาชวนร่วมงานด้วยแต่มันไม่ทำและยังขู่เขาอีกว่าถ้าทำผิดกฎหมายเขาก็ต้องทำตามหน้าที่โดยไม่มีข้อยกเว้น ทำให้เขาไม่พอใจและอคติกับเพทายตั้งแต่นั้นมาจนถึงตอนนี้และขัดขวางการคบหากับลูกสาวมตลอด

“สวัสดีค่ะพ่อ..” นิสามณียกมือไหว้พ่อและเพื่อนของท่าน

“สวัสดีครับพ่อกำนัน” เพทายยกมือไหว้กำนันคมและเพื่อนของท่านแล้วยิ้มปะเหลาะแต่ได้รับสายตาขุ่นเคืองจากกำนัน

“สวัสดี ศา ลา วัด มากินข้าวเหมือนกันเหรอแล้วมากับหมอนิสาได้ยังไง” กำนันคมสันมองนายตำรวจหนุ่มหล่ออนาคตไกลตาขวางยิ่งเห็นลูกสาวเกาะแขนของเขาแล้วอยากจะกระชากออก

“คือนิสานัดกับดามพ์และน้องเดียร์น้องทิวไผ่มาทานอาหาที่นี่ค่ะ แล้วพ่อมาได้ยังไงคะไม่เห็นบอกนิสาเลยค่ะ” นิสามณีถามพ่อที่ปกติจะโทรหาเธอทุกครั้งที่มาเชียงแสน

“พ่อนัดคุยงานน่ะ นี่ท่านนายพลสุจิน คุณมนู คุณดำรงเพื่อนของพ่อ และนี่หมอนิสาลูกสาวของผมครับ ” กำนันคมสันพูดกับลูกสาวและแนะนำให้รู้จักกับเพื่อนร่วมธุรกิจของเขา

“สวัสดีค่ะ” นิสามณีไหว้เพื่อนร่วมธุรกิจของพ่ออีกครั้งและรู้ดีว่าพวกเขาทำธุรกิจสีเทาลิดกฎหมายแต่เธอทำอะไรไม่ได้นอกจากอุทิศตัวทำคุณประโยชน์ต่อสังคมและเคยขอให้พ่อเลิกแต่ท่านบอกว่าขึ้นหลังเสือแล้วถ้าลงก็มีทางเดียวคือ ความตายเท่านั้น

“หมอทานข้าวกับพ่อมั้ย”

“เชิญพ่อกับทุกท่านทานข้าวตามสบายนะคะ นิสานัดกับน้องเดียร์ น้องทิวไผ่ไว้แล้ว อ้อ นิสาลืมแนะนำน้องเดียร์น้องสาวของดามพ์และน้องทิวไผ่เพื่อนของน้องเดียร์ค่ะ”

“สวัสดีค่ะ” สองสาวยกมือไหว้พ่อของนิสามณีและเพื่อนของเขาอีกครั้ง

“สวัสดีหนูเดียร์ หนูทิวไผ่” กำนันรับไหว้เด็กสาวกับเพื่อนที่แสดงออกให้รู้ว่าเป็นสาวมากกว่าชายและไม่ได้รังเกียจเพราะยุคนี้โลกเปิดกว้างสำหรับทุกคนไม่ว่าจะเป็นเกยเป็นกระเทยเป็นทอมเป็นดี้หรืออยากเป็นอะไรก็ไม่มีใครว่า แต่ก็ยังมีคนบางส่วนแอนตี้

“งั้นนิสาขอตัวพาน้องๆไปทานข้าวก่อนนะคะ” นิสามณียิ้มให้พ่อและยกมือไหว้ลาทุกคน

"ผมขอตัวก่อนนะครับพ่อกำนัน สวัสดีครับ" เพทายกับสองสาวก็ยกมือไหว้กำนันคมสันกับเพื่อนนักธุรกิจของท่านก่อนจะเดินไปโต้ะที่จองไว้แล้วสั่งอาหารมาทานด้วยกัน

“ลูกสาวกำนันสวยน่ารักมากเลยนะ ถ้าลูกชายผมเห็นต้องชอบหนูนิสามากเลย” นายพลคนดังเมืองเชียงรายมีธุรกิจมากมายทั้งสีขาวสีเทาสีดำ แต่เขาออกหน้าเฉพาะธุรกิจสีขาว ส่วนสีเทาและดำนั้นให้ลูกน้องจัดการและเขาก็รอดเงื้อมมือกฎหมายมาตลอดเพราะมีพรรคพวกเส้นสายใหญ่ระดับประเทศ

“ลูกสาวของผมคงไม่มีวาสนาได้เป็นสะใภ้ของท่านนายพลหรอกครับ” ถึงเขาจะสนิทสนมกับนายพลสุจินแต่เขาไม่อยากเกี่ยวดองกับนายพลเพราะรู้ๆกันอยู่ว้ามันเสี่ยงอันตรายหากพลาดพลั้งขึ้นมาชีวิตของลูกสาวก็จะโดนหางเลขไปด้วย แม้เขาจะไม่ชอบเพทายแต่เขารู้ว่าไอ้ตำรวจหนุ่มคนนี้จะดูแลปกป้องลูกสาวของเขาได้ และเขาได้ขึ้นหลังเสือแล้วมันก็ยากที่จะลงได้ง่ายๆจึงกันตัวเองกับลูกชายลูกสาวและภรรยาออกไปไม่ให้ยุ่งกับธุรกิจของเขา หากเกิดอะไรขึ้นครอบครัวของเขาก็ยังอยู่ต่อไปได้

“กำนันก็พูดเกินไป เรานัดเด็กๆให้เจอกันสักครั้งดีมั้ย”

“คือว่า ลูกสาวของผมมีแฟนแล้วครับ ก็ไอ้หนุ่มตำรวจที่มาด้วยนั่นแหละครับ” กำนันบอกนายพลสุจินเพื่อไม่ให้สนใจลูกสาวของเขา

“งั้นเหรอ น่าเสียดายนะแล้วกำนันไม่กลัวไอ้หนุ่มตำรวจนั่นมายุ่งเกี่ยวกับธุรกิจของเราเหรอครับ คนของผมบอกว่าเป็นตำรวจหนุ่มไฟแรงและมีเส้นมีสายมีพรรคพวกอยู่ในวงการตำรวจทหารด้วยนะ” ถึงแม้เขาจะมีอิทธิพลแต่ก็ยังมีตำรวจทหารข้าราชการน้ำดีอีกมากมายหลายกลุ่มที่ทำงานปราบราบร่วมกัน

“ไม่หรอกครับท่าน ผมก็ใช้พวกพม่ากับลาวและถ้าเกิดอะไรขึ้นก็ไม่มีทางสาวมาถึงพวกเราครับ” เขาคิดว่าเพทายรู้ดีแต่ไม่แสดงออกเพราะไม่มีหลักฐานและเขามีคนทำงานให้

“ก็ดี แต่ผมยังอยากเป็นดองกับกำนันนะ”

“เราอย่าไปยุ่งกับเรื่องของเด็กๆเลยครับท่านนายพล คุยเรื่องงานของเราดีกว่า ผมได้ข่าวว่าฝั่งโน้นจะสร้างโรงแรมกับคาสิโนเพิ่มแล้วจะไม่ดึงลูกค้าของเราเหรอครับ” กำนันชวนนายพลสุจินคุยเรื่องธุรกิจ

“แต่เราไม่มีที่ดินนี่สิคือปัญหาใหญ่และทางนั้นมันมีที่ดินเยอะและทำเลดีเราสู้ไม่ได้เลย ตอนนี้ผมกำลังคุยกับพรรคพวกให้ติดต่อขอร่วมหุ้นด้วยแต่ทางโน้นยังไม่ให้คำตอบ” นายพลสุจินพูดอย่างเสียดายอีกอย่างทางโน้นก็มีอิทธิพลและมีเงินเหมือนกันจึงเล่นด้วยยาก

“ผมคิดว่าเขาไม่ตกลงหรอกครับท่านนายพล เพราะหุ้นส่วนของนายจอร์แดนมีแต่เงินหนาทั้งนั้นเลยครับ” นายมนูก็ได้ข่าววงในมาเหมือนกับนายพลคนดังว่าเจ้าของโกลด์เด้นคาสิโนและโรงแรมโกลด์เด้นริเวอร์แอนรีสอร์ทมีผู้ถือหุ้นเงินหนาสามารถลงทุนได้เลยโดยไม่ต้องกู้ธนาคารให้เสียดอกเบี้ย