บทที่ 11 ไม่ทน

ตอนที่ 11 ไม่ทน

“คุณสเตฟานครับ นี่มันตีสองกว่าแล้วคืนนี้...ผมขอนอนด้วยคนนะครับ”

ประโยคขออนุญาตของพี่แม็กซ์ทำเอาผมยืนนิ่งใจร่วงลงไปอยู่ตาตุ่ม มันหวิวๆ ยังไงแปลกๆ ภาพในหัวของผมเริ่มวางแผนว่าตัวเองจะลงไปเรียกแท็กซี่เพื่อกลับห้องยังไง ประกอบกับภาพจดหมายสามฉบับใต้ประตูยังวนเวียนอยู่ในหัวแต่ก็ช่างมันเถอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ