บทที่ 12 เสียงหัวใจ

ตอนที่ 12 เสียงหัวใจ

ผมยืนร้องไห้อยู่หน้าลิฟต์น้ำตาที่ไหลออกมาไม่ว่าผมจะทำยังไงก็ห้ามมันไม่ได้ ลิฟต์ที่มันขยับเลื่อนขึ้นมาดูเหมือนจะช้าไม่ทันใจผมเอาเสียเลย ผมใช้แขนเสื้อยืดเก่าๆ ซับน้ำตาจนกระทั่งฝ่ามือหนาข้างหนึ่งวางลูบลงมาบนแผ่นหลังเหมือนต้องการจะปลอบผม

“ฮึก...” ผมพยายามสะอื้น ร้องไห้อย่างเงียบที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ