บทที่ 59

มุมมองของไวโอเล็ต:

ฉันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีแดงเลือดของเดมอนโดยตรง น้ำเสียงมั่นคงแม้ภายในจะปั่นป่วนราวพายุ “คุณกำลังเริ่มมีใจให้ฉันจริง ๆ ใช่ไหม”

คำถามนั้นแขวนค้างอยู่ในอากาศดุจคมมีดที่พร้อมจะร่วงลงมา หลายวินาทีผ่านไป เสียงเดียวที่ได้ยินคือเสียงฟืนแตกดังเปาะแปะในเตาผิงกับลมหายใจแผ่วตื้นของพวกเรา

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ