บทที่ 79

เซเลสต์เดินตรงมาที่โต๊ะของฉัน

“ไวโอเล็ต” เธอเรียก น้ำเสียงยังคงหวานและจริงใจอย่างที่ฉันจำได้ “เดมอนบอกว่าคุณมีปัญหาเรื่องกระเพาะ ฉันเลยทำอาหารเบา ๆ ที่มีประโยชน์มาให้”

เธอวางถุงเก็บความร้อนลงบนโต๊ะฉัน เสียงกระทบเบาราวกับจงใจไม่ให้รบกวนใคร

“ขอบคุณ” ฉันตอบเรียบเย็น “แต่ฉันไม่ต้องการ”

ลินดาเดินผ่านมาพอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ