บทที่ 85

พายุในที่สุดก็เริ่มซาลงแล้ว

ผ่านหน้าต่างห้องนั่งเล่น ฉันมองเห็นว่าฝนเบาลงจากห่าฝนกระหน่ำรุนแรงเหลือเพียงละอองฝนโปรยสม่ำเสมอ แม้เสียงฟ้าร้องยังครืนอยู่ไกลๆ เดมอนถอยออกมาจากประตูระเบียง มือทดลองบิดลูกบิดอีกครั้ง เสื้อของเขายังชื้นแนบไปกับหัวไหล่ หยดน้ำไหลลงตามลำคอด้านข้าง

ฉันยื่นผ้าขนหนูสะอาดให้เขา ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ