บทที่ 13 หลงคิดไปว่า

โธ่! อารยาหลงคิดไปว่าเขาคงสั่งอะไรง่ายๆที่กินได้สะดวกๆ ไม่ใช่ชุดใหญ่อย่างนี้ แล้วนั่งกันแค่สองคนใครจะกินหมด หญิงสาวกลืนน้ำลายอย่างฝืนคอรู้สึกว่ากำลังตกที่นั่งลำบากยิ่งกว่าตอนโดนเชิญให้ออกจากงานที่โรงพยาบาลเสียอีก  

“พี่ราเฟย์!”     

ชายหนุ่มหันไปตามเสียเรียกที่คุ้นเคย ร่างเพรียวของน้องสาวต่างมารดาโบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ