บทที่ 30 ใครก็ช่าง!

‘ใครจะพวกใครก็ช่าง! ขอเอาชีวิตรอดก่อนแล้วกัน’

อารยาคิดได้แค่นั้นก็รีบวิ่งไปในทิศทางตรงข้ามทันที แต่พอหันหลังให้เธอก็ต้องตะลึงเพราะเบื้องหน้าเป็นเวิ้งทะเลทรายกว้างสุดลูกหูลูกตา  ‘คุณพระคุณเจ้าช่วย ลูกจะไปทางไหน’ เธอเคยนึกอยากมาชมทะเลทรายด้วยตาตัวเองสักครั้งแต่ต้องไม่ใช้ในสภาพนี้! ‘หนีไปตายเอาดาบหน้าด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ